سیستم شما به فلش پلیر احتیاج دارد

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

روز نُه دی در تاریخ ماندگار است
  صفحه اول -> اخبار
چاپ صفحه
ارسال صفحه براى دوستان
روز نُه دی در تاریخ ماندگار است
تعداد نمایش : 5319

(بیانات مقام معظم رهبری در دیدار مردم قم سالگرد قیام 19 دی )
هر سال نوزدهم دی را همه ی ملت ایران، بخصوص مردم عزیز و بابصیرت قم، همچون یك مقطع تاریخیِ گویا و زباندار، به رخ مستكبران عالم میكشند. جا هم دارد؛ حقیقتاً هم حادثه ای مثل نوزدهم دی، به رخ دشمن كشیدنی است.

این حادثه از ابعاد مختلفی قابل توجه و تأمل است: هم بصیرت در این حادثه موج میزند، هم موقع شناسی، هم دشمن شناسی، هم مجاهدت و اقدام و فداكاری؛ اینها ابعاد این حادثه ی عظیمی است كه در نوزدهم دی سال 56 - یعنی سی و دو سال قبل - به وقوع پیوسته است. از طرف دیگر، همین حادثه، مبدأ یك تحول، یك حركت، یك جریان عظیم و جهتداری در ملت ایران شد. پس حادثه، حقیقتاً حادثه ی مهمی است. آن روز هم تأثیر گذاشت؛ امروز هم كه شما یاد آن حادثه را و یاد شهدای روحانی و غیر روحانیِ آن حادثه را گرامی میدارید، باز تأثیر میگذارد؛ درس میدهد، بصیرت میدهد و جهت حركت را به ما نشان میدهد.
روزهای سال، به طور طبیعی و به خودی خود همه مثل همند؛ این انسانها هستند، این اراده ها و مجاهدتهاست كه یك روزی را از میان روزهای دیگر برمیكشد و آن را مشخص میكند، متمایز میكند، متفاوت میكند و مثل یك پرچمی نگه میدارد تا راهنمای دیگران باشد. روز عاشورا - دهم محرم - فی نفسه با روزهای دیگر فرقی ندارد؛ این حسین بن علی (علیه السّلام) است كه به این روز جان میدهد، معنا میدهد، او را تا عرش بالا میبرد؛ این مجاهدتهای یاران حسین بن علی (علیه السّلام) است كه به این روز، این خطورت و اهمیت را میبخشد. روز نوزدهم دی هم همین جور است، روز نهم دیِ امسال هم از همین قبیل است. نهم دی با دهم دی فرقی ندارد؛ این مردمند كه ناگهان با یك حركت - كه آن حركت برخاسته از همان عواملی است كه نوزدهم دیِ قم را تشكیل داد؛ یعنی برخاسته ی از بصیرت است، از دشمن شناسی است، از وقت شناسی است، از حضور در عرصه ی مجاهدانه است - روز نهم دی را هم متمایز میكنند.
مطمئن باشید كه روز نهم دیِ امسال هم در تاریخ ماند؛ این هم یك روز متمایزی شد. شاید به یك معنا بشود گفت كه در شرائط كنونی - كه شرائط غبارآلودگیِ فضاست - این حركت مردم اهمیت مضاعفی داشت؛ كار بزرگی بود. هرچه انسان در اطراف این قضایا فكر میكند، دست خدای متعال را، دست قدرت را، روح ولایت را، روح حسین بن علی (علیه السّلام) را می بیند. این كارها كارهائی نیست كه با اراده ی امثال ما انجام بگیرد؛ این كار خداست، این دست قدرت الهی است؛ همان طور كه امام در یك موقعیت حساسی - كه من بارها این را نقل كرده ام - به بنده فرمودند: «من در تمام این مدت، دست قدرت الهی را در پشت این قضایا دیدم». درست دید آن مرد نافذِ بابصیرت، آن مرد خدا.
در شرائط فتنه، كار دشوارتر است؛ تشخیص دشوارتر است. البته خدای متعال حجت را همیشه تمام میكند؛ هیچ وقت نمیگذارد مردم از خدای متعال طلبگار باشند و بگویند تو حجت را برای ما تمام نكردی، راهنما نفرستادی، ما از این جهت گمراه شدیم. در قرآن مكرر این معنا ذكر شده است. دست اشاره ی الهی همه جا قابل دیدن است؛ منتها چشم باز میخواهد. اگر چشم را باز نكردیم، هلال شب اول ماه را هم نخواهیم دید؛ اما هلال هست. باید چشم باز كنیم، باید نگاه كنیم، دقت كنیم، از همه ی امكاناتمان استفاده كنیم تا این حقیقت را كه خدا در مقابل ما قرار داده است، ببینیم.
مهم این است كه انسان این مجاهدت را بكند. این مجاهدت به نفع خود انسان است؛ خدای متعال هم در این مجاهدت به او كمك میكند. نوزده دیِ مردم قم در سال 56 از این قبیل بود، نهم دیِ امسالِ آحاد مردم كشور - كه حقیقتاً این حركت میلیونی فوق العاده ی مردم حركت عظیمی بود - از همین قبیل است، و قضایای گوناگونی كه ما در طول انقلاب از این چیزها كم نداشتیم. این مجاهدت، راه را به ما نشان میدهد.
ببینید در جنگ صفین، امیرالمؤمنین در مقابل كفار كه قرار نداشت؛ جبهه ی مقابل امیرالمؤمنین جبهه ای بودند كه نماز هم میخواندند، قرآن هم میخواندند، ظواهر در آنها محفوظ بود؛ خیلی سخت بود. كی باید اینجا روشنگری كند و حقائق را به مردم نشان دهد؟ بعضی ها حقیقتاً متزلزل میشدند. تاریخ جنگ صفین را كه انسان میخواند، دلش میلرزد. در این صف عظیمی كه امیرالمؤمنین به عنوان لشكریان راه انداخته بود و تا آن منطقه ی حساس - در شامات - در مقابل معاویه قرار گرفته بود، تزلزل اتفاق می افتاد؛ بارها این اتفاق افتاد؛ چند ماه هم قضایا طول كشید. یك وقت خبر می آوردند كه در فلان جبهه، یك نفری شبهه ای برایش پیدا شده است؛ شروع كرده است به اینكه آقا ما چرا داریم میجنگیم؟ چه فایده دارد؟ چه، چه. اینجا اصحاب امیرالمؤمنین - یعنی در واقع اصحاب خاص و خالصی كه از اول اسلام با امیرالمؤمنین همراه بودند و از امیرالمؤمنین جدا نشدند - جلو می افتادند؛ از جمله جناب عمار یاسر (سلام اللَّه علیه) كه مهمترین كار را ایشان میكرد. یكی از دفعات عمار یاسر - ظاهراً عمار بود - استدلال كرد. ببینید چه استدلالهائی است كه انسان میتواند همیشه اینها را به عنوان استدلالهای زنده در دست داشته باشد. ایشان دید یك عده ای دچار شبهه شده اند؛ خودش را رساند آنجا، سخنرانی كرد. یكی از حرفهای او در این سخنرانی این بود كه گفت: این پرچمی كه شما در جبهه ی مقابل می بینید، این پرچم را من در روز احد و بدر در مقابل رسول خدا دیدم - پرچم بنی امیه - زیر این پرچم، همان كسانی آن روز ایستاده بودند كه امروز هم ایستاده اند؛ معاویه و عمروعاص. در جنگ احد، هم معاویه، هم عمروعاص و دیگر سران بنی امیه در مقابل پیغمبر قرار داشتند؛ پرچم هم پرچم بنی امیه بود. گفت: اینهائی كه شما می بینید در زیر این پرچم، آن طرف ایستاده اند، همینها زیر همین پرچم در مقابل پیغمبر ایستاده بودند و من این را به چشم خودم دیدم. این طرفی كه امیرالمؤمنین هست، همین پرچمی كه امروز امیرالمؤمنین دارد - یعنی پرچم بنی هاشم - آن روز هم در جنگ بدر و احد بود و همین كسانی كه امروز زیرش ایستاده اند، یعنی علی بن ابی طالب و یارانش، آن روز هم زیر همین پرچم ایستاده بودند. از این علامت بهتر؟ ببینید چه علامت خوبی است. پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدمها همان آدمهایند، در یك جبهه. پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدمها همان آدمهایند در جبهه ی دیگر، در جبهه ی مقابل. فرقش این است كه آن روز آنها ادعا میكردند و معترف بودند و افتخار میكردند كه كافرند، امروز همانها زیر آن پرچم ادعا میكنند كه مسلمند و طرفدار قرآن و پیغمبرند؛ اما آدمها همان آدمهایند، پرچم هم همان پرچم است. خوب، اینها بصیرت است. اینقدر كه ما عرض میكنیم بصیرت بصیرت، یعنی این.
از اول انقلاب و در طول سالهای متمادی، كی ها زیر پرچم مبارزه ی با امام و انقلاب ایستادند؟ آمریكا در زیر آن پرچم قرار داشت، انگلیس در زیر آن پرچم قرار داشت، مستكبرین در زیر آن پرچم قرار داشتند، مرتجعین وابسته ی به نظام استكبار و سلطه، همه در زیر آن پرچم مجتمع بودند؛ الان هم همین جور است. الان هم شما نگاه كنید از قبل از انتخابات سال 88، در این هفت هشت ماه تا امروز آمریكا كجا ایستاده است؟ انگلیس كجا ایستاده است؟ خبرگزاری های صهیونیستی كجا ایستاده اند؟ در داخل، جناحهای ضد دین، از توده ای بگیر تا سلطنت طلب، تا بقیه ی اقسام و انواع بی دین ها كجا ایستاده اند؟ یعنی همان كسانی كه از اول انقلاب با انقلاب و با امام دشمنی كردند، سنگ زدند، گلوله خالی كردند، تروریسم راه انداختند. سه روز از پیروزی انقلاب در بیست و دوی بهمن گذشته بود، همین آدمها با همین اسمها آمدند جلوی اقامتگاه امام در خیابان ایران، بنا كردند شعار دادن؛ همانها الان می آیند توی خیابان، علیه نظام و علیه انقلاب شعار میدهند! چیزی عوض نشده. اسمشان چپ بود، پشت سرشان آمریكا بود؛ اسمشان سوسیالیست بود، لیبرال بود، آزادی طلب بود، پشت سرشان همه ی دستگاه های ارتجاع و استكبار و استبداد كوچك و بزرگ دنیا صف كشیده بودند! امروز هم همین است. اینها علامت است، اینها شاخص است؛ و مهم این است كه ملت این شاخصها را میفهمد؛ این چیزی است كه انسان اگر صدها بار شكر خدا را بكند، حقش را به جا نیاورده است؛ سجده ی شكر كنیم.
این ملت عظیم از قشرهای مختلف در سراسر كشور نگاه میكنند به صحنه، میشناسند صحنه را؛ خیلی چیز بزرگ و مهمی است. اینی كه من عرض میكنم روز نُه دی در تاریخ ماندگار است، به خاطر این است. مردم بیدارند؛ همین است كه كشور شما را نگه داشته است عزیزان من! همین است كه انقلابتان را حفظ كرده است؛ همین است كه جرأت سران استكبار را از آنها گرفته است كه بخواهند به ملت ایران حمله كنند؛ میترسند. حالا در تبلیغات، زید و عمرو و بكر را میكشند جلو، بمباران تبلیغاتی میكنند؛ اما حقیقت قضیه چیز دیگری است. دشمن حقیقی آنها ملت ایران است، دشمن حقیقی آنها ایمان و بصیرت ملت ایران است، دشمن حقیقی آنها همین غیرت دینی جوانهاست كه میجوشد. یك وقتی هم دندان روی جگر میگذارند، صبر هم میكنند، باید هم بكنند؛ اما یك وقت هم آنجائی كه وقت حضور در صحنه است، می آیند توی صحنه.
تحلیل حوادث جاری كشورمان تحلیلی نیست كه از حوادث عالم جدا باشد. حوادث عالم، حوادث منطقه، اینها به هم متصل است. بخشی هم مربوط به كشور ماست، كه البته آن بخش اصلی و اساسی است. علت هم این است كه استكبار لنگی كار خود را از اینجا می بیند؛ و این نشان میدهد كه یك ملت و یك مجموعه ی انسانی چه نقشی میتواند ایفاء كند. اینی كه امام بزرگوار ما هی خطاب میكرد به امت اسلام، با توجه به این حقیقت است. یك ملت وقتی بیدار میشود، اینجور میتواند همه ی محاسبات استكبار را به هم بریزد. كارخانه ای كه آنها درست كردند، خط تولیدی كه برای به ثمر رساندن اهداف استكباریِ خودشان به وجود آوردند، این خط تولید را بیداری یك ملت اینجور كُند یا متوقف میكند. اگر همه ی ملتهای مسلمان بیایند توی میدان، چه میشود! اگر همه ی ملتهای مسلمان همین بصیرت را، همین آمادگی را، همین حضور را پیدا كنند، چه اتفاقی در دنیا می افتد! از این میترسند. میخواهند صدای من و شما خاموش بشود و به گوش ملتهای دیگر نرسد. میخواهند كاری كنند كه ملتهای دیگر نفهمند تأثیر بیداری و بصیرت یك ملت در حوادث عالم چقدر است.
یك نكته را هم به جوانان عزیز انقلابی، به فرزندان عزیز انقلابی خودم، به فرزندان بسیجی - از زن و مرد - عرض بكنم: جوانان از اطراف و اكناف كشور، از آنچه كه تهتّك بیگانگان از ایمان دینی به گوششان میخورد یا با چشمشان می بینند، عصبانی هستند؛ وقتی می بینند روز عاشورا چگونه یك عده ای حرمت عاشورا را هتك میكنند، حرمت امام حسین را هتك میكنند، حرمت عزاداران حسینی را هتك میكنند، دلهاشان به درد می آید، سینه هاشان پر میشود از خشم؛ البته خوب، طبیعی هم هست، حق هم دارند؛ ولی میخواهم عرض بكنم جوانهای عزیز مراقب باشند، مواظب باشند كه هرگونه كار بی رویه ای، كمك به دشمن است. اینجا جوانها تلفن میكنند - میفهمم من، میخوانم، غالباً تلفنها و نامه ها را خلاصه میكنند، هر روز می آورند، من نگاه میكنم - می بینم همین طور جوانها گله مند، ناراحت و عصبانی؛ گاهی هم از بنده گله میكنند كه چرا فلانی صبر میكند؟ چرا فلانی ملاحظه میكند؟ من عرض میكنم؛ در شرائطی كه دشمن با همه ی وجود، با همه ی امكاناتِ خود درصدد طراحی یك فتنه است و میخواهد یك بازی خطرناكی را شروع كند، باید مراقبت كرد او را در آن بازی كمك نكرد. خیلی باید با احتیاط و تدبیر و در وقت خودش با قاطعیت وارد شد. دستگاه های مسئولی وجود دارند، قانون وجود دارد؛ بر طبق قانون، بدون هیچگونه تخطی از قانون، بایستی مُرّ قانون به صورت قاطع انجام بگیرد؛ اما ورود افرادی كه شأن قانونی و سمت قانونی و وظیفه ی قانونی و مسئولیت قانونی ندارند، قضایا را خراب میكند. خدای متعال به ما دستور داده است: «و لایجرمنّكم شنئان قوم علی ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوی».(1) بله، یك عده ای دشمنی میكنند، یك عده ای خباثت به خرج میدهند، یك عده ای از خباثت كنندگان پشتیبانی میكنند - اینها هست - اما باید مراقب بود. اگر بدون دقت، بدون حزم، انسان وارد برخی از قضایا بشود، بی گناهانی كه از آنها بیزار هم هستند، لگدمال میشوند؛ این نباید اتفاق بیفتد. من برحذر میدارم جوانهای عزیز را، فرزندان عزیز انقلابیِ خودم را از اینكه یك حركتی را خودسرانه انجام بدهند؛ نه، همه چیز بر روال قانون.
مسئولین كشور بحمداللَّه چشمشان هم باز است، می بینند؛ می بینند مردم در چه جهتی دارند حركت میكنند. حجت بر همه تمام شده است. حركت عظیم روز چهارشنبه ی نهم دی ماه حجت را بر همه تمام كرد. مسئولین قوه ی مجریه، مسئولین قوه ی مقننه، مسئولین قوه ی قضائیه، دستگاه های گوناگون، همه میدانند كه مردم در صحنه اند و چه میخواهند. دستگاه ها باید وظائفشان را انجام بدهند؛ هم وظائفشان در مقابل آدم مفسد و اغتشاشگر و ضدانقلاب و ضدامنیت و اینها، هم وظائفشان در زمینه ی اداره ی كشور. مسائل كشور كه فقط مسائل مربوط به اغتشاشگران نیست؛ كشور مسائل اقتصادی دارد، مسائل علمی دارد، مسائل سیاسی دارد، مسائل بین المللی دارد، مسائل امنیتی دارد؛ صدها مسئله ی مهم پیش روی مسئولان كشور هست؛ باید اینها را انجام بدهند؛ باید كشور را مدیریت كنند؛ باید كشور را جلو ببرند. دشمن میخواهد با این حوادث، چرخهای كشور از كار بیفتد؛ نباید به دشمن كمك كرد. دشمن میخواهد با اینگونه حوادث، چرخ پیشرفت اقتصادی متوقف بشود؛ دشمن میخواهد چرخ پیشرفت علمی كه بحمداللَّه دور برداشته است و حركت علمی خوبی آغاز شده و رو به رشد هم هست، متوقف بشود؛ دشمن میخواهد حضور سیاسی قدرتمندانه ی جمهوری اسلامی در عرصه های بین المللی را كه امروز از گذشته بسیار بارزتر و پرجلوه تر است، مخدوش كند، خراب كند با این مسائل اینجوری؛ نباید به دشمن كمك كرد. بنابراین مسئولان باید كارهای خود را در زمینه های اقتصادی، در زمینه های علمی، در زمینه های سیاسی، در زمینه های اجتماعی، در همه ی زمینه هائی كه مسئولیتی دارند، وظیفه ای دارند، با قدرت، با قوّت و با دقت انجام بدهند. همكاری های با دولت و مسئولین كشور هم باید ادامه پیدا كند. مردم هم كه حضور خودشان را در صحنه نشان داده اند.
بزرگترین ثروت برای یك نظام همین است كه مردم پشت سرش باشند. آمدند به اصطلاح خواستند این حركت مردمی را خراب كنند؛ گفتند راهپیمائی حكومتی! بی عقلها نفهمیدند كه با این حرف دارند حكومت را تعریف میكنند؛ دارند از حكومت تمجید میكنند. این چه حكومتی است كه در ظرف دو روز - روز عاشورا (یكشنبه) آن خباثتها را راه انداختند، روز چهارشنبه این حركت عظیم راه افتاد - میتواند یك چنین بسیج عظیم ملی را در سرتاسر كشور بكند؟ امروز كدام كشور دیگر، كدام حكومت دیگر چنین قدرتی دارد؟ قوی ترین حكومتهای دنیا و ثروتمندترینشان - كه ولخرجی های زیادی هم برای جاسوس پروری و خرابكاری و تروریست پروری دارند - اگر همه ی تلاششان را هم بكنند، نمیتوانند ظرف دو روز، صد هزار نفر آدم را بیاورند توی خیابانهای شهرشان یا كشورشان. چند ده میلیون انسان در سرتاسر كشور بیایند! اگر به دستور حكومت آمده باشند، این خیلی حكومت مقتدری است؛ پس خیلی حكومت قوی ای است كه اینجور امكان بسیج را دارد. اما حقیقت غیر از این است؛ حقیقت این است كه در كشور ما حكومت و مردمی وجود ندارد - همه یكی اند - مسئولین حكومت، از شخص حقیر این بنده گرفته تا دیگران، هر كدام قطره هائی هستیم در اقیانوس عظیم این ملت.
رحمت خداوند بر روان پاك امام بزرگوارمان كه سلسله جنبان این حركت عظیم، او بود؛ و رحمت خداوند بر روان پاك شهدای عزیزمان كه آنها بودند كه پیشروان و سابقون این حركت عظیم بودند، كه «و السّابقون السّابقون. اولئك المقرّبون»؛(2) اینها هستند كه راه را باز كردند، هموار كردند؛ و رحمت خدا بر شما مردم عزیز، بر شما جوانان عزیز، كه اینجور بصیرت و آمادگی را از خودتان نشان میدهید و دشمن را از دست اندازی به كشورتان و نظامتان و انقلابتان مأیوس میكنید. خداوند ان شاءاللَّه یار و نگهدار شما باشد.
والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته

1) مائده: 8؛ «... و البته نباید دشمنیِ گروهی شما را بر آن دارد كه عدالت نكنید؛ عدالت كنید كه آن به تقوا نزدیكتر است ...»
2) واقعه: 10 و 11؛ «و سبقت گیرندگان مقدمند. آنانند همان مقربان [خدا]»

 

بخش اداری
قسمت اداری
نام کاربري :
رمز عبور :
منشورات مهدویت