سیستم شما به فلش پلیر احتیاج دارد

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

نقش نخبگان در بقای انتظار/سه عالمی كه پایه های اعتقاد به غیبت را محكم كردند
  صفحه اول -> اخبار
چاپ صفحه
ارسال صفحه براى دوستان
نقش نخبگان در بقای انتظار/سه عالمی كه پایه های اعتقاد به غیبت را محكم كردند
تعداد نمایش : 1021

امام هادی(ع) فرمودند:«اگر بعد از غیبت قائم(عج) ما نبودند عالمانی كه مردم را به سوی دین دعوت كنند و به سوی امام‌شان راهنمایی كرده و آنان را از دست دشمنان تشیع و دام های شیطان نجات بخشند،هیچكس باقی نمی ماند مگر اینكه از دینش برمی گشت.» 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مركز تخصصی مهدویت، حجت الاسلام جواد جعفری، كارشناس مركز تخصصی مهدویت در گفت و گو با شبستان با اشاره به نقش و جایگاه علما و نخبگان در زمینه‌سازی ظهور، گفت: برای بررسی نقش نخبگان در رابطه با زمینه‌سازی ظهور بهترین روایات، حدیثی است از امام هادی (ع) كه می فرمایند: «اگر بعد از غیبت قائم(عج) ما نبودند عالمانی كه مردم را به سوی دین دعوت كنند و به سوی امام‌شان راهنمایی كرده و آنان را از دست دشمنان تشیع و دام های شیطان نجات بخشند، هیچكس باقی نمی ماند مگر اینكه از دینش برمی گشت.» این یعنی امام هادی (ع) تصریح می كنند كه حتی احدی باقی نمی ماند مگر اینكه مرتد شده و از اعتقادات خود بازمی گشت اما این علمای شیعه بودند كه مانند ناخدایی كه سكان كشتی را در دست گرفته، قلوب شیعیان را هدایت كردند.

 

وی افزود: این روایت نشان می دهد كسی كه در دوران غیبت، جانشین امام است دو امر هدایت به مسایل حق و حقیقت و همچنین پاسخ به شبهات و مبارزه با كسانی كه دشمنان دین هستند و علیه تشیع شبهه پراكنی می كنند را بر عهده دارد و امام هادی (ع) نیز این مسئله را تحت این عنوان بیان می كنند كه اگر عالمانی نبودند كه شیعیان را از دام های شیطان و ناصبی ها نجات دهند، مردم مرتد می شدند.

 

كارشناس مهدوی تصریح كرد: بنابر این، نقش عالمان را در دو جهت می توان بیان كرد: نخست تبیین تشیع و بیان صحیح معارف دینی و دیگری مبارزه با شبهات و پاسخ به آنها و سخنان باطلی كه دیگران به عنوان شبهه مطرح می كنند.

 

حجت الاسلام جعفری در این باره بیان كرد: از عالمانی كه در این مورد بسیار تلاش كرده اند سه تن از بزرگان را می توان نام برد؛ نخستین فرد مرحوم نعمانی است كه كتاب «الغیبه» را نوشته و دو امر خطیری كه پیشتر به آن اشاره شد را انجام داده است؛ یعنی هم كتاب «الغیبه» را نگاشته و در آن روایات اهل بیت (ع) را مبنی بر حق بودن غیبت امام زمان (ع) و اینكه وقوع غیبت از زمان پیامبر (ص) و توسط امامان علیهم السلام خبر داده شده بود را بیان كرده و وقوع غیبت را نشانه حقانیت شیعه دانسته است چرا كه آنچه اهل بیت (ع) پیش بینی كرده بودند دقیقا اتفاق افتاد و نشان داد كه اهل بیت(ع) برحق هستند و پیش بینی آنها دقیقا مطابق واقع از آب درآمد.

 

این محقق و مولف مهدوی ادامه داد: مرحوم نعمانی غیر از دلالت مردم به حق و بیان روایات، كار دومی هم انجام داد یعنی مبارزه با شبهات؛ در دوران مرحوم نعمانی، فرقه اسماعیلیه كه معتقد به امامت اسماعیل فرزند امام صادق(ع) بودند و وجود فرزند امام حسن عسكری(ع) را انكار می كردند، بیشترین تبلیغات را در جامعه كرده و علیه مهدویت و غیبت امام دوازدهم(ع) فعال بودند. مرحوم نعمانی بخشی از كتاب خود را به پاسخ دادن به شبهات فرقه اسماعیلیه و باطل بودن امامت اسماعیل اختصاص داد. بلافاصله پس از ایشان نیز (20 سال بعد از مرحوم نعمانی) شیخ صدوق بزرگترین كتاب در این باره با عنوان «كمال الدین» را نگاشت.

 

حجت الاسلام جعفری تصریح كرد: شیخ صدوق نیز این افتخار را داشته كه اولاً در كتاب خود روایات مربوط به غیبت را نقل و نیز تصریح كند: من وقتی دیدم عده ای به شك افتاده اند این روایات را نقل می كنم تا بدانند كه آنچه از غیبت امام زمان (ع) اتفاق افتاده، دقیقاً همان چیزی است كه ائمه معصومین(ع) پیش بینی كرده بودند و چیز عجیبی رخ نداده و این نشان حقانیت ماست و به همین دلیل نیز ایشان حجم عظیمی از روایات غیبت را در كتاب خود نقل می كند.

 

كارشناس مركز تخصصی مهدویت در ادامه بیان كرد: علاوه بر این، یكی از نكات مهمی كه ایشان در كتاب خود دارد، پاسخ به شبهات و اشكالاتی است كه دشمنان بیان كرده‌اند. در زمان شیخ صدوق كسانی كه بیشتر علیه شیعه فعالیت می كردند، زیدیه بودند یعنی كسانی كه به امامت زید فرزند امام سجاد (ع) اعتقاد داشتند و طبعاً امامت سایر ائمه(ع) و از جمله مسئله غیبت را نمی پذیرفتند. شیخ صدوق وقتی می بیند كه زیدیه در جامعه علیه شیعه تبلیغ می كنند شروع به پاسخ دادن به شبهات زیدیه می كند و لذا حجم وسیعی از كتاب ایشان «كمال‌الدین» به همین مسئله اختصاص پیدا كرده است.

 

وی در اشاره به امتیازات كتاب شیخ صدوق، ابراز كرد: یكی از امتیازات بسیار بزرگ «كمال الدین» شیخ صدوق در محكم كردن قلب شیعه درباره اعتقاد به غیبت، بیان كردن غیبت پیامبران گذشته است كه نشان می دهد غیبت امام زمان (ع) یك امر نوظهور و بی سابقه نیست كه پذیرش آن دشوار باشد و ما بگوییم شیعه ادعایی كرده كه این ادعا تاكنون توسط هیچكس عنوان نشده و سخن بی سابقه ای بوده است.

 

جعفری تاكید كرد: ایشان برای اثبات چنین چیزی غیبت های پیامبران گذشته را در ابتدای «كمال الدین» مطرح و اثبات كرده كه غیبت امام زمان(عج) نیز امری عادی بوده و همچنان كه پیامبران گذشته غایب می شدند حضرت حجت (ع) نیز غایب شده اند، بنابر این، ایشان تصریح می كند كه غیبت یك امر سابقه دار است و حجت های الهی گذشته نیز غیبت داشته اند.

 

این محقق مهدوی بیان كرد: اگر نگاهی به فعالیت های علمای طراز اول شیعه در گذشته داشته باشید، می بینید كه دو امر خطیری كه امام هادی (ع) به آن اشاره داشته اند، توسط علما انجام شده؛ چنان كه بعد از شیخ صدوق و به فاصله 80 سال، شیخ طوسی به صحنه آمد و كتاب «غیبت طوسی» را نگاشت كه ایشان نیز به همان دو امر مهم و اساسی اشاره كرده است. در دوره شیخ طوسی «واقفیه» به عنوان فرقه ای منحرف بسیار علیه شیعه فعالیت و ادعا می كرد امام كاظم (ع) از دنیا نرفته و ایشان مهدی موعود(ع) است و ظهور خواهد كرد و اینچنین امامت امام رضا (ع) را انكار می كردند.

 

حجت الاسلام جعفری با بیان اینكه واقفیه شبهات فراوانی علیه امام دوازدهم(عج) مطرح كردند، گفت:‌ اما شیخ طوسی به همه شبهات آنها پاسخ گفته است، بنابر این، این سه عالم یعنی مرحوم نعمانی كه با اسماعیلیه، شیخ صدوق كه با زیدیه و شیخ طوسی كه با واقفیه مبارزه كرده اند، ضمن بیان حقیقت غیبت، شیعیان را از دام ناصبی‌ها و مخالفان اهل بیت(ع) نیز نجات دادند.

 

وی تاكید كرد:‌آنها نویسندگان سه كتاب اصلی شیعه در غیبت هستند كه پایه های اعتقاد به غیبت با نگارش این سه كتاب، مستحكم و روایات فراوانی در این زمینه گردآوری شد و امروز نیز كه هزار سال از زمان حیات این سه عالم ربانی می گذرد، باز افرادی كه به دفاع از آموزه غیبت و تبیین آن می پردازند، مهمترین منابع خود را همین سه كتاب شریف می دانند.


كارشناس مركز تخصصی مهدویت در پایان خاطرنشان كرد: نقش علما و نخبگان در دوران غیبت برای تبیین غیبت و حفظ تشیع از انحراف و ایجاد یك انتظار واقعی و دور كردن مردم از مدعیان دروغین و آسیب های موجود در جامعه نقشی بسیار مهم و بی بدیل است كه سایر علما و بزرگان ما نیز از آثار آنها بهره گرفته اند. در دوران معاصر نیز بزرگانی مانند آیت الله صافی گلپایگانی به تبعیت از علمای گذشته كتاب های مفصلی در دفاع از مهدویت نوشته و همچنین كتاب 10 جلدی «دانشنامه امام مهدی(ع)» هم كه توسط موسسه دارالحدیث نگاشته شده، از جمله منابع مهمی است كه می توان در این ساحت به آن اشاره كرد.

بخش اداری
قسمت اداری
نام کاربري :
رمز عبور :
منشورات مهدویت