سیستم شما به فلش پلیر احتیاج دارد

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

انتظار بدون بصیرت «عاشورا» و «صفین» دیگر را رقم می زند/ویژگی عمّارهای امام زمان(عج)!
  صفحه اول -> اخبار
چاپ صفحه
ارسال صفحه براى دوستان
انتظار بدون بصیرت «عاشورا» و «صفین» دیگر را رقم می زند/ویژگی عمّارهای امام زمان(عج)!
تعداد نمایش : 93

كارشناس مركز تخصصی مهدویت گفت: ویژگی عمارها این بود كه به امام اعتماد می كردند و همراه او بودند. به عبارت دیگر صرف حضور و وجود امام خوب برای فلاح و سلامت جامعه كافی نیست بلكه خواصی لازم است كه با امام همراه باشند، به موقع روشنگری كنند، حق را بشناسند.

به گزارش روابط عمومی مركز تخصصی مهدویت به نقل از شبستان، بنابر تصریح تاریخ اسلام ایام آغازین ماه صفر مقارن است با شروع جنگ صفین میان امیرالمومنین(ع) با معاویه لعنه الله كه نهایتاً به دلیل بی بصیرتی مردم و عدم همراهی آنها با قول و فعل امام(ع)، به ماجرای حكمیت و خلع امیرالمومنین امام علی(ع) از خلافت و نصب معاویه به خلافت بود كه مصائب بیشماری را به اسلام و مسلمین وارد كرد.

لذا در بررسی ریشه های این اتفاق و مقایسه آن با رفتار و ادعاهای منتظرانه كه بدون بصیرت می توانند برای حضرت حجت(عج) و دولت جهانی ایشان مشكل آفرین باشند با یك كارشناس به گفت وگو پرداخته ایم كه مشروح آن به حضورتان تقدیم می شود:

 

حجت الاسلام محمدصابر جعفری، كارشناس مركز تخصصی مهدویت در رابطه با «ضرورت همراهی بصیرت با انتظار»، اظهار كرد: ما تصور می كنیم صرف حضور امام در جامعه، همه مشكلات را حل می كند. در حالی كه اینگونه نیست. تاریخ شهادت می دهد كه حتی اگر امام معصوم(ع) در جامعه ای حاضر باشد ولی مردم جامعه آن گونه كه باید امام را همراهی نكنند، آن جامعه به سامان نمی رسد. یكی از مسایل درس آموز تاریخ كه می توان به عنوان یك عبرت بزرگ، آن را در صحنه های مختلف دید موضوع «بصیرت و عدم بصیرت جامعه در همراهی با امام» است. به عبارت دیگر وقتی جامعه به ویژه خواص آن بتوانند نگاه تیزبین داشته باشند، می توان آن جامعه را مصون از حوادث دانست.

 

وی در توضیح مفهوم «نگاه تیزبین» گفت: نگاه تیزبین یعنی دیدن همه جوانب و آینده حوادث؛ برای تعریف و ترسیم بصیرت می گوییم بصیرت عبارت است از «دیدن اهداف و سیاست های دشمن؛ دیدن آینده و پیامدهای یك تصمیم یا در نظر گرفتن همه جوانب آن تصمیم».

 

كارشناس مركز تخصصی مهدویت تصریح كرد: به عنوان مثال یك رزمنده را در میدان رزم در نظر بگیرید، گاهی یك رزمنده ممكن است تنها سمت مقابل خود را بببیند اما رزمنده دیگری كه از او دقیق تر است همه اطراف و جوانب را می بیند و حتی دورترین نقاط را بررسی می كند.

 

 

حجت الاسلام جعفری ابراز كرد: با این نگاه وقتی بررسی می كنیم، می بینیم در حادثه های مختلف تاریخ، عبرت های گوناگونی قابل مشاهده است از جمله در جنگ صفین كه اتفاقا امیرالمومنین (ع) طی سخنانی كه در رابطه با این جنگ داشته اند دقیقا به مسئله «بصیرت» اشاره می فرمایند. حضرت(ع) در این واقعه حوادثی را می دیدند و به افراد تذكر می دادند به عنوان مثال پس از آنكه واقعه حكمیت بر حضرت(ع) تحمیل شد ایشان در مسیر بازگشت به كوفه فرمودند: «من به شما گفته بودم كه چنین مسایلی رخ خواهد داد. من نسبت به این مسئله به شما اخطار داده بودم كه دشمن چه حربه هایی دارد و به دنبال چیست ؟ اما شما هشدارهای مرا نشنیدید.»

 

كارشناس  مباحث مهدوی ادامه داد: در نهج البلاغه، جلد 2، صفحه 220 و بحارالانوار جلد 33 نقل شده كه امیرالمومنین امام علی (ع) پس از حادثه حكمیت در حال بازگشت به كوفه فرمودند: «كسی كه در امری نابینا باشد روز قیامت نابیناتر است.» (این سخن در خطاب به خوارج است) و منظور حضرت(ع) این است كه وقتی كسی خود را به كوری می زند این نابینایی در قیامت شدیدتر خواهد بود. در ادامه حضرت(ع) می فرمایند: «شما را قسم می دهم آیا به خاطر دارید كه وقتی قرآن ها را بر نیزه كردند شما گفتید برویم گفتگو كنیم، آیا به خاطر دارید كه فریب خوردید؟»

 

این كارشناس مهدوی تاكید كرد: یكی از شیوه های دشمن در میدان جنگ زمانی كه در حال شكست باشد این است كه یا درخواست امان می كند یا امان می دهد. همچنان كه در جنگ صفین وقتی معاویه و عمروعاص شكست را برای خود مسلم می دیدند، تاكتیك و سیاست خود را تغییر دادند و قرآن ها را بر سر نیزه زدند. گفتند هم ما و هم شما مسلمان هستیم پس قرآن بین ما حكم كند.

 

حجت السلام جعفری تاكید كرد: افراد ساده لوحی كه در ظاهر با امیرالمومنین امام علی (ع) بودند اما دل در گروی سپاه معاویه داشتند و به امام و پیشوای خود اعتماد نداشتند، فضایی ایجاد كردند كه اكثریت سپاه امیرالمومنین (ع) این قرآن به نیزه كردن را باور كردند و گفتند حرف آنها این است كه قرآن و كتاب خدا محور باشد و ما نیز این را می پذیریم، در حالی كه این تاكتیك دشمن بود. حضرت علی (ع) در همین رابطه فرموده اند: «به خاطر دارید كه شما از گفت و گو سخن می گفتید و گفتید آنها از صلح سخن می گویند، پس ما نیز صلح می كنیم. من در آن هنگام به شما چه گفتم؟ آیا نگفتم من بهتر از شما اینان را می شناسم؟ من اهداف آنها را می دانم؛ آیا نگفتم این مردم اهل قرآن و اهل دین نیستند بلكه دروغ می گویند؛ من كودكی و بزرگی آنها را می شناسم» منظور حضرت(ع) از این سخنان این است كه من ریشه و سوابق این افراد را می دانم و می شناسم، اگر می بینید امروز قرآن بر سر نیزه زده اند این چیزی نیست جز فریب و خدعه، آنها به دنبال فریب كاری هستند.

 

حجت السلام جعفری ادامه داد: گویا حضرت(ع) در این سخنان گلایه می كنند كه مگر من به شما نگفتم كه به دشمن اعتماد نكنید؟ مگر نگفتم این جماعت اهل اعتماد نیستند؟ جالب است كه در قرآن كریم تعبیری داریم كه می فرماید: «فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ» سوره توبه آیه 12)  لفظ «أَيْمَانَ» كه در این آیه به كار رفته با ایمان متفاوت است؛ «أیمان» یعنی پایند نبودن به هیچ عهد و پیمانی. قرآن می فرماید با چنین افرادی بجنگید. امیرالمومنین علی (ع) نیز در این كلامی می فرمایند: این افراد به هیچ عهد و پیمانی پایبند نیستند بنابراین باید با آنها جنگید. اما سپاهیان اصرار كردند كه قرآن بین ما حكم كند! حضرت(ع) گلایه می كنند كه من وقتی اصرار شما را برای مذاكره و حكمیت دیدم، پذیرفتم اما برای آن شروطی قرار دادم، خطوط قرمز را مشخص و حدود را برای شما بیان كردم، گفتم كه اگر بر طبق قرآن عمل می كنند ما با قرآن مخالفت نداریم اما اگر برخلاف قرآن حكمیت كردند نباید سخن آنها را پذیرفت.

 

كارشناس مركز تخصصی مهدویت تصریح كرد: نكته مهمی كه از خلال این مباحث به دست می آید این است كه اگر جامعه و بخصوص خواص جامعه به امام جامعه اعتماد نكنند دچار چنین سرنوشتی می شوند. این یكی از مشكلاتی است كه دشمن ایجاد می كند یعنی تمام فعالیت ها، زحمات و خوبی های امام مسلمین را از طریق تخریب و تبلیغ و... در ذهن برخی مردم تخریب می كند تا جایی كه جامعه نسبت به تصمیم امام، نسبت به زنگ خطر و هشدار امام، بی تفاوت می شود. امام حسین (ع) نیز وقتی در روز عاشورا از مردم گلایه می كنند می فرمایند: «وای بر شما ای جماعت! هنگامی كه از شما یاری می خواهیم همراهی نمی كنید، شما شمشیرهایی را كه دشمن آنها را آخته و آماده كرده، بر ما می زنید. وسیله و ابزار دست دشمن شده اید.» سپس چنین تعبیری دارند: «شما بدون این كه بدی ای از ما دیده باشید اما دست آویز دشمن شدید بدون اینكه هیچ سودی از دشمن به شما برسد.»

 

وی ادامه داد: در همین رابطه امیرالمومنین (ع) در آخرین خطبه خود می فرمایند «من بسیار شما را نصیحت كردم و گوش نكردید. آیا شما با این شرایط دنبال امام دیگری دلسوزتر از من می گردید كه شما را راهنمایی كند؟ من تمام راه و چاه و انتهای اهداف دشمن را به شما گفتم.» نكته ای كه از سخنان امیرالمومنین (ع) و امام حسین (ع) برمی آید این است كه امام(ع) هشدار می دهند كه دشمن شما را فریب می دهد و وقتی من به شما تذكر می دهم توجه نمی كنید، این یعنی بی بصیرتی.

 

حجت الاسلام جعفری با تاكید بر لزوم شناخت سیاست ها و اهداف دشمن و پشت تصمیم های او، افزود: به نظر می رسد ماجرای حكمیت و صفین درسی برای امروز ما نیز دارد. اگر دشمن را نشناسیم، اگر دشمن را جدی نگیریم، مكر دشمن را جدی نگیریم و تصور كنیم كه دشمنی ای وجود ندارد، بی بصیرت هستیم. چرا كه دشمنی دشمن در جای خود باقی می ماند. امیرالمومنین (ع) در آخرین خطبه خود (خطبه 182 نهج البلاغه) با حالت گریه بر بالای منبر از مردم گلایه می كنند و با یاد كردن از شهدای صدر اسلام می فرمایند: «من همه راه ها را برای شما بیان كردم، كسانی كه در این راه شهید شدند ضرر نكردند، كجا هستند رفیقان من!؟ أینَ عمار؟ أینَ ذو الشهادتین؟ آه از یارانی كه قرآن را معیار خود قرار می دادند، به امام خود اعتماد كرده و امام را همراهی كردند؛ صدای جهاد را شنیدند و اجابت كردند.

 

وی در پایان خاطرنشان كرد: بر اساس این خطبه، امام (ع) از جامعه و خواص توقع دارد. حضرت غیر مستقیم می فرمایند: ویژگی عمارها این بود كه به امام اعتماد می كردند و همراه او بودند. به عبارت دیگر صرف حضور و وجود امام خوب برای فلاح و سلامت جامعه كافی نیست بلكه خواصی لازم است كه با امام همراه باشند، به موقع روشنگری كنند، حق را بشناسند. علاوه بر حضور امام بر جامعه بصیرت جامعه نیز از ابزارهای لازم برای حركت به سوی سلامت و فلاح جامعه است.

بخش اداری
قسمت اداری
نام کاربري :
رمز عبور :
منشورات مهدویت